Carambola, Star Fruit Seeds (Averrhoa carambola)

Carambola's, Stervruchtzaden (Averrhoa carambola's)

Prijs voor een verpakking met 2 zaden.

Carambola , ook bekend als sterfruit , is de vrucht van Averrhoa carambola , een boomsoort die oorspronkelijk uit tropische gebieden komt Zuidoost-Azië.  De vrucht wordt veel gegeten Zuidoost-Azië, de Zuid-Pacifische Oceaan, Micronesië, delen van Oost-Azië en het Caribisch gebied. De boom wordt overal ter wereld in tropische gebieden gekweekt.

De vrucht heeft opvallende ribbels aan de zijkanten (meestal 5–6). Als je het in dwarsdoorsnede snijdt, lijkt het op een ster, wat het zijn naam geeft als stervrucht .  De gehele vrucht is eetbaar, meestal rauw, en kan gekookt of verwerkt worden tot relishes, conserven, garnering en sappen.

Oorsprong en verspreiding

Gesneden carambolas met 7, 6 en de gebruikelijke 5 punten

De centrum van diversiteit en het originele assortiment van Averrhoa carambola is tropisch Zuidoost-Azië, waar het al eeuwenlang wordt verbouwd. ^{[1] [3] [4] [5]} Het werd geïntroduceerd in de Indiase subcontinent En Sri Lanka door Austronesisch handelaren, samen met oude Austronesische cultigens leuk vinden kokosnoten, langsat, noni, en santol. ^[6] Ze komen nog steeds veel voor in die gebieden en in Oost-Azië en overal Oceanië en de Pacifische eilanden. ^{[1] [2]} Ze worden commercieel gekweekt in India, Zuidoost-Azië, zuidelijk China, Taiwan en het zuiden Verenigde Staten. Ze worden ook gekweekt in Midden-Amerika, Zuid-Amerika, de Zuidwestelijke Verenigde Staten En Florida, het Caribisch gebied en delen van Afrika. ^{[1] [2]} Ze worden gekweekt als sierplanten. ^[1] Carambola wordt beschouwd als een plant die het risico loopt een invasieve soorten in veel wereldregio's.

Beschrijving

De carambolaboom heeft een korte stam met veel takken en kan een hoogte bereiken van maximaal 9,1 meter. ^[1] De bladverliezende bladeren zijn 15 tot 25 cm lang, met 5 tot 11 ovaal blaadjes middelgroen van kleur. ^[1] Bloemen zijn lila in kleur, met paarse strepen, en zijn ongeveer 0,25 inch (6,4 mm) breed.

De opvallende vruchten hebben een dunne, wasachtige vruchtvlees, oranjegele schil en knapperig, geel vruchtvlees met sap wanneer rijp. ^[1] De vrucht is ongeveer 5 tot 15 centimeter lang en ovaal van vorm. Hij heeft meestal vijf of zes opvallende longitudinale ribbels. ^[1] In dwarsdoorsnede lijkt het op een ster. ^{[1] [2]} Het vruchtvlees is doorschijnend en lichtgeel tot geel van kleur. Elke vrucht kan 10 tot 12 platte lichtbruine zaden hebben van ongeveer 6 tot 13 mm (0,25 tot 0,5 inch) breed en omgeven door geleiachtige zaadmantel. Zodra ze uit de vrucht worden verwijderd, verliezen ze binnen een paar dagen hun levensvatbaarheid. ^{[7] [8] [9]}

Net als de nauw verwante bilimbi, er zijn twee hoofdtypen carambola: de kleine zure (of zure) variant en de grotere zoete variant. De zure varianten hebben een hogere oxaalzuur gehalte dan de zoete variant. De afgelopen jaren zijn er verschillende cultivars ontwikkeld. De meest voorkomende commercieel geteelde cultivars zijn de zoete varianten "Arkin" (Florida), "Yang Tao" (Taiwan), "Ma Fueng" (Thailand), "Maha" (Maleisië) en "Demak" (Indonesië) en de zure varianten "Golden Star", "Newcomb", "Star King" en "Thayer" (allemaal uit Florida). Sommige zure varianten, zoals "Golden Star", kunnen zoet worden als ze rijp worden.

Algemene namen

Carambola is in de verschillende teeltgebieden onder vele namen bekend, waaronder balimbing in Zuidoost-Azië, ma ven in China, kamaranga in India, en carambolo in Spaanstalige landen, bijvoorbeeld. ^{[1] [2]}

Culinair

Verticaal, eindaanzicht en dwarsdoorsnede van de rijpe carambola

De hele vrucht is eetbaar, inclusief de licht wasachtige schil. Het vruchtvlees is knapperig, stevig en extreem sappig. ^[2] Het bevat geen vezels en heeft een textuur die qua consistentie vergelijkbaar is met die van Druiven. Carambola's kunnen het beste kort na rijping worden geconsumeerd, wanneer ze geel zijn met een lichte groene tint, of net nadat alle groene sporen verdwenen zijn. Ze hebben dan ook bruine ribbels aan de randen en voelen stevig aan. Vruchten die geplukt worden terwijl ze nog lichtgroen zijn, worden geel bij bewaring op kamertemperatuur, maar het suikergehalte neemt niet toe. Overrijpe carambola's zijn geel met bruine vlekken en kunnen flauwer van smaak en kleffer van consistentie worden.

Rijpe zoete carambola's zijn zoet zonder overheersend te zijn, omdat ze zelden meer dan 4% suiker bevatten. Ze hebben een scherpe, zure ondertoon en een oxaalzuurachtige geur. De smaak is moeilijk te evenaren, maar is vergeleken met een mix van appel, peer, druif, en citrusfamilie vruchten. Onrijpe stervruchten zijn steviger en zuurder, en smaken als groene appels.

Rijpe carambola's kunnen ook in de keuken worden gebruikt. In Zuidoost-Azië worden ze meestal gestoofd in kruidnagel en suiker, soms met appels. In China worden ze gekookt met vis. In Australië kunnen ze als groente worden gekookt, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Jamaica Soms worden ze gedroogd.

Onrijpe en zure carambolas kunnen in Australië met andere gehakte kruiden worden gemengd om relish te maken. ^[1] Op de Filipijnen worden onrijpe carambolas gegeten gedoopt in steenzout. In Thailand worden ze samen met garnalen gekookt. ^[1]

Het sap van carambola's wordt ook gebruikt in ijskoude dranken, met name het sap van de zure varianten. In de Filipijnen kunnen ze als smaakmaker worden gebruikt. In India wordt het sap gebotteld om te drinken.

Voeding

Rauwe carambola bestaat voor 91% uit water en voor 7% uit koolhydraten, 1% eiwit, en heeft een verwaarloosbare vet (tabel). Een referentiehoeveelheid van 100 gram rauw fruit levert 31 calorieën en een rijke inhoud van vitamine C (41% van de Dagelijkse waarde), zonder andere micronutriënten in belangrijke inhoud (tabel).

Gezondheidsrisico's

Carambolas bevatten caramboxine ^[13] En oxaalzuur. ^{[1] [14]} Beide stoffen zijn schadelijk voor mensen die lijden aan nierfalen, nierstenen, of die onder nierdialyse behandeling. ^[14] Consumptie door mensen met nierfalen kan leiden tot: hik, braken, misselijkheid, mentale verwarring en soms de dood. ^{[15] [16] [17]} Caramboxin is een neurotoxine die structureel vergelijkbaar is met fenylalanine, en is een glutamaterge agonist. ^[13]

Geneesmiddelinteracties

Zoals de grapefruit, carambola wordt beschouwd als een krachtige remmer van zeven cytochroom P450 isovormen. ^{[18] [19]} Deze enzymen zijn belangrijk in de eerste-pass eliminatie van veel medicijnen en daarom kan de consumptie van carambola of het sap ervan in combinatie met bepaalde voorgeschreven medicijnen de effectieve dosering ervan in het lichaam aanzienlijk verhogen.

Teelt

Onrijpe Indiase carambola

Rijpe carambolavrucht met Indiase kruiden

De carambola is een tropische en subtropische vrucht die kan groeien op hoogtes tot 1200 meter (4000 voet). Hij prefereert volle zon, maar heeft voldoende luchtvochtigheid en een jaarlijkse regenval van minstens 1800 mm (70 inch) nodig. ^{[1] [2]} Het heeft geen voorkeur voor een bepaald type bodem, maar zal goed gedijen in leem en vereist een goede drainage. ^[1] Matige irrigatie ondersteunt de groei tijdens droge seizoenen. ^[1] Zware regenval kan de fruitproductie belemmeren. ^[1]

Carambolabomen worden minimaal 6 m (20 ft) uit elkaar geplant en worden doorgaans drie keer per jaar bemest. De boom groeit snel en produceert doorgaans vruchten op vier- of vijfjarige leeftijd. De grote hoeveelheid regen in de lente vermindert de hoeveelheid vruchten, maar onder ideale omstandigheden kan de carambola 90 tot 180 kilogram (200 tot 400 pond) vruchten per jaar produceren. De carambolaboom bloeit het hele jaar door, met de belangrijkste vruchtseizoenen van april tot juni en van oktober tot december in Maleisië. ^[20] bijvoorbeeld, maar vruchtzetting vindt ook op andere tijdstippen plaats op andere plaatsen, zoals Zuid-Florida. ^{[1] [8]}

Groei- en bladreacties van in een container gekweekte `Arkin' carambola ( Averrhoa carambola) L.) bomen aan langdurige blootstelling van 25%, 50% of 100% zonlicht lieten zien dat schaduw de groei van bomen verhoogde spil lengte en bladoppervlak, verminderde bladdikte en produceerde een meer horizontale takoriëntatie. ^[21]

Grote plagen zijn carambola-fruitvliegen, fruitmotten, mieren en vogels. ^{[1] [7] [20]} Gewassen zijn ook vatbaar voor vorst. ^[7]

Tot de grootste producenten van carambola op de wereldmarkt behoren Australië, Guyana, India, Israël, Maleisië, de Filipijnen, Taiwan en de Verenigde Staten. ^[8] Maleisië is qua volume een wereldleider in de productie van sterfruit en exporteert het product op grote schaal naar Azië en Europa. ^[20] Vanwege zorgen over plagen en ziekteverwekkers kunnen hele stervruchten echter nog niet uit Maleisië naar de VS worden geïmporteerd onder de huidige voorwaarden. Ministerie van Landbouw van de Verenigde Staten regelgeving. In de Verenigde Staten worden carambolas verbouwd in tropische en semi-tropische gebieden, waaronder Texas, South Carolina, Louisiana, Californië, Virginia, Florida en Hawaï. ^{[1] [22]}

In de Verenigde Staten dateert de commerciële teelt en brede acceptatie van de vrucht door de consument pas uit de jaren zeventig, wat toe te schrijven is aan Morris Arkin, een achtertuin tuinbouwer, in Coral Gables, Florida. De 'Arkin'-variëteit vertegenwoordigde begin 21e eeuw 98% van het areaal in Zuid-Florida. ^[23]

Andere toepassingen

De bomen worden ook gekweekt als sierplanten vanwege hun overvloedige, felgekleurde en ongewoon gevormde vruchten, evenals vanwege hun aantrekkelijke donkergroene bladeren en hun lavendelkleurige tot roze bloemen. ^[8]

Zoals de bilimbi, het sap van de zuurdere soorten kan worden gebruikt om schoon te maken roestig of aangetast metaal (vooral messing) en bleekmiddelroestvlekken van stof. Ze kunnen ook gebruikt worden als bijtmiddel in verven.