Nasiona Rodzimego Imbiru lub Australijskiego Imbiru (Alpinia caerulea)

Nasiona Rodzimego Imbiru lub Australijskiego Imbiru (Alpinia Caerulea)

Cena Za Opakowanie 2 Nasion

Alpinia caerulea, powszechnie znana jako imbir rodzimy lub imbir australijski, to wieloletnie zioło z rodziny Zingiberaceae, które rośnie w lasach deszczowych, lasach galeryjnych i wilgotnych lasach sklerofilowych we wschodniej Australii.

Alpinia caerulea to roślina kłączowa z łukowatymi łodygami dorastającymi do 2–3 m (6 stóp 7 cali – 9 stóp 10 cali) długości. Każdy z nich ma kilka dużych, naprzemiennie ułożonych liści o długości do 40 cm (16 cali) i szerokości 10 cm (3,9 cala). Są albo siedzące, albo z bardzo krótkim ogonkiem, błyszczącym, ciemnozielonym powyżej i jaśniejszym poniżej, z spiczastym końcem .

Kwiatostan jest końcowy na szypułkach, ma długość do 30 cm (12 cali) i zawiera liczne białe kwiaty. Owocem jest torebka, niebieska, kulista i o średnicy około 1 cm (0,39 cala). Osłonka jest cienka i krucha, zawiera liczne czarne nasiona osadzone w białym rdzeniu.

Kwitnienie następuje od września do kwietnia, a owoce mogą dojrzewać w dowolnym miesiącu.

Taksonomia
Gatunek ten został po raz pierwszy opisany – choć bardzo krótko – w 1810 roku przez szkockiego botanika Roberta Browna, który nadał mu nazwę Hellenia caerulea. Angielski botanik George Bentham dokonał przeglądu taksonu w 1873 roku i podał mu znacznie bardziej szczegółowy opis, a także nową kombinację Alpinia caerulea. Zostało opublikowane w książce Flora australiensis: opis roślin terytorium Australii.

Etymologia
Nazwa rodzaju Alpinia została ukuta przez Carla Linnaeusa na cześć włoskiego botanika Prospero Alpiniego, a epitet gatunkowy caerulea pochodzi od łacińskiego słowa caeruleus, oznaczającego niebieski, co jest nawiązaniem do koloru owoców.

Nazwy ludowe
Roślina ta jest znana jako Jun Jun przez lud Kuku Yalanji z północno-wschodniego wybrzeża Queensland.

Dystrybucja i siedlisko
Rodzimy imbir występuje endemicznie w Nowej Południowej Walii i Queensland w Australii. Naturalny zasięg rozciąga się od dystryktu Gosford na północ, wzdłuż wybrzeża, do krańca półwyspu Cape York i wysp Cieśniny Torresa (patrz mapa obserwacji w sekcji Linki zewnętrzne poniżej). Rośnie w przybrzeżnych i podbrzeżnych lasach deszczowych oraz w wilgotnych lasach sklerofilowych, powszechnie wzdłuż dróg wodnych. Zakres wysokości wynosi od poziomu morza do około 1400 m (4590 stóp).

Uważa się, że gatunek ten może występować także na Nowej Gwinei.

Ekologia
Alpinia caerulea jest jednym z gatunków żywicieli larw motyla demonicznego pręgowanego (Notocrypta waigensis). Owoce są popularne wśród różnych ptaków, w tym indyków zaroślowych (Alectura lathami), kazuarów południowych (Casuarius casuarius), rozelli karmazynowych (Platycercus elegans), papug królewskich (Alisterus scapularis), altanników regentowych (Sericulus chrysocephalus), altanników satynowych (Ptilonorhynchus violaceus) i miodożercy Lewina (Meliphaga lewinii). Niektóre australijskie gryzonie również zjadają te owoce, w tym olbrzymie szczury bieliki (Uromys caudmaculatus) i melomy płowe (Melomys cervinipes).

Ochrona
Gatunek ten został uznany przez Departament Środowiska i Nauki stanu Queensland za gatunek najmniej budzący obawy. Według stanu na 10 maja 2023 r. nie był oceniany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN).

Używa
Dla ludu Kuku Yalanji z dalekiej północy Queensland roślina ta miała wiele zastosowań – zjadano jej owoce i kłącza, a liśćmi zakrywano schronienia i owijano mięso podczas gotowania w ziemnych piecach.

Nowe pędy są również jadalne i mają łagodny aromat imbiru. Biały miąższ otaczający nasiona jest chrupiący i kwaśny. Rdzenni Australijczycy żuli go podczas długich spacerów, aby pobudzić gruczoły ślinowe i nawilżyć usta, a nasiona zwykle wyrzucano.