Carambola, Star Fruit Seeds (Averrhoa carambola)

Karambola, nasiona owoców gwiaździstych (Averrhoa carambola)

Cena za opakowanie zawierające 2 sztuki nasion.

Karambola , znana również jako owoc gwiaździsty , jest owocem Averrhoa carambola , gatunek drzewa pochodzący z tropików Azja Południowo-Wschodnia.  Owoce te są powszechnie spożywane w całym kraju. Azja Południowo-Wschodnia, Południowy Pacyfik, Mikronezja, części Azja Wschodnia i Karaiby. Drzewo to uprawia się w całej strefie tropikalnej świata.

Owoc ma charakterystyczne żebra biegnące wzdłuż boków (zwykle 5–6). W przekroju poprzecznym przypomina gwiazdę, stąd wzięła się jego nazwa owoc karamboli .  Cały owoc jest jadalny, zwykle surowy, można go gotować lub przyrządzać z niego smakuje, konserwuje, dodatki i soki.

Pochodzenie i dystrybucja

Pokrojone karambolowe owoce o liczbie 7, 6 i standardowej liczbie 5 punktów

Ten centrum różnorodności i oryginalny zakres Karambola pospolita jest tropikalny Azja Południowo-Wschodnia, gdzie uprawiana jest od stuleci. ^{[1] [3] [4] [5]} Został wprowadzony do Subkontynent indyjski I Sri Lanka przez Austronezyjski kupcy wraz ze starożytnymi austronezyjczykami kultywatory tak jak kokosy, langsat, noni i santol. ^[6] Nadal są powszechne w tych obszarach i w Azja Wschodnia i przez cały czas Oceania i Wyspy Pacyfiku. ^{[1] [2]} Są one uprawiane komercyjnie w Indie, Azja Południowo-Wschodnia, południowa Chiny, Tajwan i południowa Stany Zjednoczone. Są również uprawiane w Ameryka Środkowa, Ameryka Południowa, Południowo-zachodnie Stany Zjednoczone I Floryda, Karaiby i części Afryka. ^{[1] [2]} Są uprawiane jako rośliny ozdobne. ^[1] Karambola jest uważana za gatunek zagrożony gatunki inwazyjne w wielu regionach świata.

Opis

Karambola ma krótki pień z wieloma gałęziami, osiągający wysokość do 9,1 m (30 stóp). ^[1] Jego liście liściaste mają długość 15–25 cm (6–10 cali) i 5–11 cm (5–10 cali) długości. jajowaty listki o średnio-zielonej barwie. ^[1] Kwiaty są liliowy są kolorowe, z fioletowymi smugami i mają około 0,25 cala (6,4 mm) szerokości.

Owoce są efektowne, mają cienki, woskowy nalot owocnia, pomarańczowożółta skórka i chrupiący, żółty miąższ z sokiem, gdy owoc jest dojrzały. ^[1] Owoce mają długość od 5 do 15 centymetrów (od 2 do 6 cali) i owalny kształt. Zwykle mają pięć lub sześć wyraźnych podłużnych grzbietów. ^[1] W przekroju poprzecznym przypomina gwiazdę. ^{[1] [2]} Miąższ jest przezroczysty i ma barwę od jasnożółtej do żółtej. Każdy owoc może mieć od 10 do 12 płaskich, jasnobrązowych nasion o szerokości około 6 do 13 mm (0,25 do 0,5 cala), otoczonych galaretowatą otoczką. osnówki. Po usunięciu z owocu tracą one zdolność przetrwania w ciągu kilku dni. ^{[7] [8] [9]}

Podobnie jak blisko spokrewniony Istnieją dwa główne rodzaje karamboli: mała, kwaśna (lub cierpka) i większa, słodka. Odmiany kwaśne mają wyższą kwas szczawiowy zawartość niż odmiana słodka. W ostatnich latach opracowano wiele odmian. Do najpopularniejszych odmian uprawianych komercyjnie należą odmiany słodkie: „Arkin” (Floryda), „Yang Tao” (Tajwan), „Ma fueng” (Tajlandia), „Maha” (Malezja) i „Demak” (Indonezja) oraz odmiany kwaśne: „Golden Star”, „Newcomb”, „Star King” i „Thayer” (wszystkie z Florydy). Niektóre odmiany kwaśne, takie jak „Golden Star”, mogą stać się słodkie, jeśli dojrzeją.

Nazwy zwyczajowe

Karambola jest znana pod wieloma nazwami w regionach uprawy, m.in. balimbing w Azji Południowo-Wschodniej, mam fen w Chinach, kamaranga w Indiach i karambola w krajach hiszpańskojęzycznych, jako przykłady. ^{[1] [2]}

Kulinarny

Widok pionowy, widok z boku i przekrój dojrzałego karamboli

Cały owoc jest jadalny, łącznie z lekko woskową skórką. Miąższ jest chrupiący, jędrny i niezwykle soczysty. ^[2] Nie zawiera włókien i ma konsystencję zbliżoną do konsystencji Winogrona. Karambole najlepiej spożywać krótko po dojrzeniu, gdy są żółte z lekkim odcieniem zieleni lub tuż po zniknięciu wszelkich śladów zieleni. Będą miały również brązowe prążki na brzegach i będą jędrne. Owoce zerwane, gdy są jeszcze lekko zielone, zżółkną podczas przechowywania w temperaturze pokojowej, ale nie wzrośnie w nich zawartość cukru. Przejrzałe karambole będą żółte z brązowymi plamkami i mogą stać się mdłe w smaku i bardziej rozmiękłe w konsystencji.

Dojrzałe karambole słodkie są słodkie, ale nie przytłaczające, ponieważ rzadko zawierają więcej niż 4% cukru. Mają cierpki, kwaśny posmak i zapach kwasu szczawiowego. Trudno je porównać do smaku, ale porównuje się je do mieszanki… jabłko, gruszka, winogrono i rodzina cytrusów owoce. Niedojrzałe karamboliczne owoce są twardsze i kwaśniejsze, a ich smak przypomina zielone jabłka.

Dojrzałe karambolę można również wykorzystać w kuchni. W Azji Południowo-Wschodniej zazwyczaj dusi się je w goździki i cukru, czasami z Jabłka. W Chinach gotuje się je z rybą. W Australii można je gotować jak warzywo, marynować lub robić z nich dżemy. Jamajka czasami są suszone.

Niedojrzałe i kwaśne karambolę można mieszać z innymi posiekanymi przyprawami, aby przyrządzać w Australii przysmaki. ^[1] Na Filipinach niedojrzałe karambolę spożywa się maczane w sól kamienna. W Tajlandii gotuje się je razem z krewetkami. ^[1]

Sok z karamboli jest również używany do napojów mrożonych, szczególnie sok z odmian kwaśnych. Na Filipinach może być używany jako przyprawa. W Indiach sok jest butelkowany do picia.

Odżywianie

Surowy karambola składa się w 91% z wody i w 7% z węglowodany, 1% białka i ma znikomą zawartość tłuszcz (tabela). Referencyjna ilość 100 gramów surowych owoców dostarcza 31 kalorie i bogatą zawartość witamina C (41% z Wartość dzienna), bez żadnej innej mikroskładniki odżywcze w istotnej treści (tabela).

Zagrożenia dla zdrowia

Karambole zawierają karamboksyna ^[13] I kwas szczawiowy. ^{[1] [14]} Obie substancje są szkodliwe dla osób cierpiących na niewydolność nerek, kamienie nerkowe lub te pod dializa nerek leczenie. ^[14] Spożycie przez osoby z niewydolnością nerek może powodować czkawka, wymioty, nudności, dezorientacja, a czasem śmierć. ^{[15] [16] [17]} Karamboksyna jest neurotoksyna który jest strukturalnie podobny do fenyloalanina i jest glutaminergiczny agonista. ^[13]

Interakcje leków

Podobnie jak grejpfrut, karambola jest uważana za silny inhibitor siedmiu cytochrom P450 izoformy. ^{[18] [19]} Te enzymy są istotne w eliminacja w pierwszym podejściu wielu leków, dlatego też spożywanie karamboli lub jej soku w połączeniu z niektórymi lekami na receptę może znacznie zwiększyć ich skuteczne działanie w organizmie.

Uprawa

Niedojrzały karambola indyjska

Dojrzały owoc karamboli z indyjskimi przyprawami

Karambola to owoc tropikalny i subtropikalny, który można uprawiać na wysokościach do 1200 metrów (4000 stóp). Preferuje pełne nasłonecznienie, ale wymaga odpowiedniej wilgotności i rocznych opadów wynoszących co najmniej 1800 mm (70 cali). ^{[1] [2]} Nie ma preferencji co do rodzaju gleby, ale będzie się dobrze rozwijać ił i wymaga dobrego drenażu. ^[1] Umiarkowane nawadnianie sprzyja jego wzrostowi w porze suchej. ^[1] Ulewne deszcze mogą hamować produkcję owoców. ^[1]

Karambola sadzi się w odległości co najmniej 6 m (20 stóp) od siebie i zazwyczaj nawozi się ją trzy razy w roku. Drzewo rośnie szybko i zazwyczaj owocuje w wieku czterech lub pięciu lat. Obfite opady deszczu wiosną faktycznie zmniejszają ilość owoców, ale w idealnych warunkach karambola może produkować od 90 do 180 kilogramów (200 do 400 funtów) owoców rocznie. Karambola kwitnie przez cały rok, a w Malezji główne okresy owocowania przypadają na okres od kwietnia do czerwca i od października do grudnia ^[20]. na przykład, ale owocowanie odbywa się także w innych okresach w innych miejscach, na przykład na południu Florydy. ^{[1] [8]}

Wzrost i reakcje liści karamboli 'Arkin' uprawianej w pojemnikach ( Averrhoa carambola) L.) na długotrwałe narażenie na 25%, 50% lub 100% światła słonecznego wykazano, że zacienienie zwiększyło się dudka długość i powierzchnia listka, zmniejszona grubość listka i bardziej pozioma orientacja gałęzi. ^[21]

Główne szkodniki to muszki owocówki karambola, ćmy owocowe, mrówki i ptaki. ^{[1] [7] [20]} Uprawy są również wrażliwe na przymrozki. ^[7]

Największymi producentami karamboli na rynku światowym są Australia, Gujana, Indie, Izrael, Malezja, Filipiny, Tajwan i Stany Zjednoczone. ^[8] Malezja jest światowym liderem w produkcji karamboli pod względem wielkości i eksportuje ten produkt na szeroką skalę do Azji i Europy. ^[20] Jednakże ze względu na obawy dotyczące szkodników i patogenów, całych owoców karamboli nie można jeszcze importować z Malezji do USA na mocy obowiązujących przepisów. Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych przepisy. W Stanach Zjednoczonych karambole uprawia się w obszarach tropikalnych i półtropikalnych, w tym w Teksasie, Karolinie Południowej, Luizjanie, Kalifornii, Wirginii, na Florydzie i Hawajach. ^{[1] [22]}

W Stanach Zjednoczonych komercyjna uprawa i szeroka akceptacja owoców przez konsumentów datuje się dopiero na lata 70. XX wieku, co można przypisać Morris Arkin, podwórko ogrodnik, w Coral Gables, Floryda. Odmiana „Arkin” stanowiła 98% powierzchni południowej Florydy na początku XXI wieku. ^[23]

Inne zastosowania

Drzewa te uprawia się również jako rośliny ozdobne ze względu na liczne, jaskrawo kolorowe i niezwykle ukształtowane owoce, a także atrakcyjne ciemnozielone liście i kwiaty w kolorze lawendowym lub różowym. ^[8]

Podobnie jak bilimbi, sok z bardziej kwaśnych odmian można wykorzystać do czyszczenia zardzewiały Lub zmatowiały metal (szczególnie (mosiądz) oraz wybielają plamy rdzy z tkanin. Można je również stosować jako ostry W barwiący.