Misjakinja Seme Lekovita Biljka (lat. Stellaria media)

Misjakinja Seme Lekovita Biljka (lat. Stellaria media)

Cena je za pakovanje od 100 (0,046 g) Semena. 

Mišjakinja, crijevac, miševina, mišje uho, zvjezdica, ptičja trava, ili sitnocvetna mišjakinja.

Stellaria media - mišjakinja pripada rodu Stelaria i porodici Caryophyllaceae (karanfila) poreklom iz Evrope. To je niska, jednogodišnja ili dvogodišnja zeljasta biljka sa vretenastim korenom, dugim 10-40 cm, nežnom, mekanom, okruglom i jako razgranatom stabljikom, koja je polegla po zemlji ili se uzdiže uz podlogu. Na donjim globovima često tera korenčiće pa se na taj način nezaustavljivo širi i grana.

Listovi su nasuprotni, sitni, ovlani ili srcasti, kratko zašiljeni, glatkih ivica, na dugim peteljkama ili (obično gornji) gotovo sedeći. Listovi na kraju stabljike obično su veći od onih u bazi.

Cvetovi su malobrojni i sitni, bele boje, zvezdasti, promera 6-8mm, na dugim, vrlo tankim stapkama. Biljka je veoma otporna na hladnoću, pa često razvija cvetove i plodove i preko zime.

Seme veoma brzo dozreva i klija, tako da se u toku jedne godine razviju 3-4 generacije ove korovske biljke.

Seme mišjakninje je omiljena ptičja hrana. Svinje i guske ga rado jedu. Za stoku je škodljiv ako ga pojede u većim količinama, jer ih nadima. Biljka (osim korena) je jestiva i ukusna.

Biljka se razmnožava semenom i može proizvesti i 3-4 generacije godišnje. Takođe se razmnožava i puštanjem korenčića na zglobovima koji su polegli po zemlji, tada iz tih zglobova nastaju nove samostalne biljke.

Biljka je specifična po tome što u isto vrijeme cvate i ima seme.

Mišjakinja je svuda rasprostranjena i vrlo dosadan korov. Raste po njivama, vrtovima, vinogradima, naročito na plodnom, ne suviše suvom zemljištu. Nači će se uz puteve, jarke i živice, pozaraslim i zapuštenim mestima u blizini naselja. Raširena je po čitavom svetu, pa tako i po svim krajevima naše, ali i okolnih zemalja.

Njeni mladi i nežni nadzemni delovi koriste se kao povrće, oni su i najukusniji i najsočniji posle jačih prolećnih (ovo proleće je bilo idealno za nju) i jesenjih kiša. Mogu se brati tokom cele godine, pa i tokom zime ako je blaga. Najbrže se bera ako se čupa zajedno sa korenčićima, koji se kasnije obavezno uklone zajedno sa čvrštim delovima stabljike, požutelim prizemnim listovima i ostacima suvih grančica i zemlje. Stari delovi biljke se uklanjaju i zbog toga što kroz stablo prolazi elastično končasto "crevo" koje smeta prilikom jela i vuče se kao "crevo", otuda i narodni naziv "crevac".

Mišjakinja je najpoznatija kao invazivna vrsta korova, a nažalost manje poznata kao lekovita biljka i cijenjeno povrće u doba Rimskog carstva. Pošto se radi o sitnoj i neizdašnoj biljci, branje se isplati samo tamo gde biljka raste kao korovi (ili ako je kišno proleće kao ovo), na taj način se oplevi i bašta, njiva, vinograd, pa se time postiže dvostruka korist.

Mladi izdanci ovih biljaka zajedno sa stabljikom i listovima veoma su prijatnog ukusa i mogu se pripremati na razne načine, čorbe, variva... najukusniji je pripremljen kao spanać. Može se jesti i sirova, kao salata, ovako sirova mirisom podseća na sveže ubrane klipove kukuruza. Mišjakinja je bogata belančevinama, ugljenim hidratima, masnoćama, eteričnim uljem, oksalnom kiselinom, vitaminom C, kalijem, kalcijem, bakrom, magnezijem, gvožđem... Poznata je kao prirodni antiseptik, antireumatik, diuretik, laksativ, stimulans…

U Nemačkoj se od ove biljke sprema posebna vrsta peciva "Vogelmierebrötchen". Seme mišjakinje se upotrebljava i kao začin, prosipa se po hlebu i pecivu. Mišjakinja se, svakako, može i sušiti, najbolje leti, i to na toplom i vetrovitom mestu.

Ova biljka je u narodu poznata kao svestran dar prirode koji – i liječi i krijepi i osvježava. Nekada se ova biljka mnogo koristila u medicini, mada se i danas koristi kao narodni lek protiv tuberkuloze. Pokazala se veoma uspešnom u lečenju bolesti pluća i disajnih puteva uopšte, kao što su astma, tuberkuloza, bronhitis, kašalj, itd. Dobra je i u lečenju bolesti bubrega, želuca i creva, ali i kože. Ova biljka je, naime, pokazala veliki uspjeh u lečenju osipa, čireva, ozleda, rana, ali i psorijaze, kao i gnojnih rana, a neki tvrde i kod raka kože. Pripravak od mišjakinje je dobar i za ispiranje očiju kod liječenja upale oka, a oblozi umiruju reume i upale zglobova. Alfred Vogel, preminuli švicarski fitoterapeut i nutricionista, navodi da ne postoji bolji lijek od mišjakinje za liječenje – dječijih grčeva

Pored ove, postoji i Stellaria nemorum L - šumska mišjakinja, šumska zvezdica, koja ima gotovi ista jestiva i medicinska svojstva kao i prethodna, ali radi se o višegodišnjoj korovskoj biljci, nešto krušnija od prethodne, a cvet skoro duplo veći a stablo između listova je izduženije kao i sami listovi. Ova biljka cveta od maja do septembra, a mogu biti dugi i do 1. Raste po vlažnim i zasenjenim mestima, među grmljem u šuamama, a ponekad dopire i do 2000 m n.v.